Polski system medialny w procesie zmian

Niniejsza publikacja, podobnie jak tom pierwszy, jest efektem spotkania wirtualnego. Pod koniec 2020 roku, po ponad półrocznych doświadczeniach zdalnej komunikacji, liczyliśmy, że następne konferencje będą odbywać się już w typowych warunkach, z bezpośrednim uczestnictwem. Wymuszone sytuacją zmiany okazały się jednak trwalsze, niż przypuszczaliśmy. W grudniu 2021 roku ponownie spotkaliśmy się tylko online. Nie ograniczyło to jednak możliwości podzielenia się wynikami badań dotyczących przeobrażeń zachodzących w polskim systemie medialnym i komunikacji społecznej oraz próbami ich oceny. Naukowej refleksji poddanych zostało wiele zagadnień szczegółowych, odnoszących się do mediów tradycyjnych i nowych, do ich twórców i odbiorców, do nowych sposobów komunikowania. Badacze zwrócili uwagę na przeobrażenia związane z rozwojem nowych technologii komunikacyjno-informacyjnych oraz relacje pomiędzy mediami a państwem. Szukali odpowiedzi na pytania: jak pod wpływem technologii zmienia się funkcjonowanie systemu medialnego, jakie przeobrażenia zachodzą w poszczególnych sektorach medialnych, jak zmienia się oferta medialna pod wpływem mediów społecznościowych, jak budować nowoczesną przestrzeń komunikacji i informacji, jak chronić różnorodność mediów i niezależność dziennikarską, jaka jest rola mediów w sytuacjach kryzysowych?

Monografia zawiera tylko część materiałów prezentowanych podczas konferencji. Staraliśmy się je tak dobrać, żeby najlepiej odzwierciedlały zakres i kierunek zmian zachodzących w polskim systemie medialnym, ujmując go wieloaspektowo, od ogółu do szczegółu. Części pierwsza i druga dotyczą ich bezpośrednio. W części trzeciej, mniejszej objętościowo, oddaliśmy głos młodym badaczom zajmującym się problematyką gier wideo.